Perfil de i3oi3i3oi3 KungFotosBlogListasMás  |  Herramientas Ayuda |
i3oi3 Kung
|
05 octubre ร้านหนังสือ พอดีวันนี้ได้ไปซื้อหนังสือ National Geographic มา เสร็จแล้วก็เปิดไปเจอโฆษณาหน้าหนึ่งเขียนไว้ว่า " Amarin publishing services !One Stop for your quality publishing! สร้างสรรค์สื่อสิ่งพิมพ์ครบวงจร ทุกรูปแบบ ด้วยคุณภาพและมาตรฐานของอมรินทร์ " เห็นแล้วก็เลยนึกไปถึง คำพูดของ คุณชาติ กอบจิตติ (ในหนังสือแปลญวณใต้ต้นนุ่น) ที่พูดประมาณว่า ร้านหนังสือเล็กๆกำลังจะตาย ร้านหนังสือเล็กๆในที่นี้ก็หมายถึง ร้านหนังสือที่ไม่มีค่าย ไม่มีสังกัด และในระยะยาวก็อาจจะเกิดการผูกขาดได้ เนื่องจากร้านหนังสือเล็กๆได้ล้มหายตายจากไปกันหมด
เห็นโฆษณานั้นแล้วก็เลยนึกถึงคำพูดนี้ขึ้นมา นึกแล้วก็รู้สึกอย่างงั้น แต่อีกใจนึงก็คิดว่า ถ้าไม่มีร้านหนังสือใหญ่ๆแบบนี้ ที่เปิดไปเกือบทั่วทุกแห่ง วันนี้เราก็คงไม่ได้อ่านหนังสือพวกนี้อยู่เหมือนกัน ก็นะ เรื่องนี้ก็ต้องคอยดูกันต่อไปว่าในอนาคตจะเป็นอย่างไร ^.^ เพราะทุกวันนี้ก็ยังชอบเข้าร้านนายอินทร์อยู่ บางทีก็เดินเข้าไปชมร้านคิโนคูนิยะ ที่พารากอน ซึ่งจะเห็นได้ว่าก็เป็นร้านหนังสือใหญ่ๆทั้งนั้นเลย 20 septiembre วัยฝันวันเยาว์
ผู้แต่ง พิบูลศักดิ์ ละครพล " พิบูลศักดิ์ ละครพล เขาเป็นหลายอย่างในตัวคนเดียว นักวาด กวี นักเขียน นักรัก นักฝัน แต่ในสายตานักอ่านนั้นเขาเป็น “เจ้าชายโรแมนติก” " จาก http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=masharee&month=04-2007&date=16&group=1&gblog=1
วัยฝันวันเยาว์ เป็นหนังสือที่เราอ่านแล้วชอบมากเล่มหนึ่ง เนื่องจากขณะอ่านไปก็แอบได้ยิ้มกรุ้มกริ่มไปเกือบทุกตอน อ่านไปแล้วก็รู้สึกว่าอยากไปเกิดเป็นเด็กต่างจังหวัดในสมัยก่อนมั่ง ชีวิตคงมีความสุขน่าดู ที่ชอบมากที่สุดด เป็นตอนที่พระเอกของเรา(ทิม)ต้องไปสอบเพื่อวัดผลที่โรงเรียนในเมือง เนื่องจากโรงเรียนของทิมเองไม่ได้รับรองทางวิทยาฐานะ และขณะที่สอบ เจ้าตัวก็ได้ไปแอบชอบเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง(ไพลิน)ที่เรียนอยู่ในโรงเรียนในเมือง แถมเธอยังเป็นคนเก่งอีกด้วย ที่ชอบก็คือความใจกล้าของทิมในการกล้าเข้าไปพูดคุยกับไพลิน (ไม่รู้ดิ ถ้าเป็นเราคงไม่กล้าแหงๆเลยหวะ มิน่าละ ถึงยังไม่มีแฟนซักที 55+) และหลังจากนั้นทิมกับไพลินก็ได้ขี่จักรยานกลับบ้านด้วยกัน พร้อมกับเพื่อนอีกคู่หนึ่ง เราว่ามันคงเป็นอะไรที่ดีมากๆแน่เลย ที่เวลาผู้ชายขี่จักรยานแล้วมีผู้หญิงซ้อนท้ายไปด้วย และระหว่างทางทิมและไพลินก็ได้คุยกันไปเรื่อยเปื่อย มีการเขินกันบ้าง อายกันบ้าง (พูดแล้วก็อยากมีบ้าง 55+ ทำไมตอนอยู่ศาลายาไม่มีไรแบบนี้มั่ง ^.^) อ่านแล้วเราก็นึกภาพตามไปอย่างมีความสุข ทำไมชีวิตนี้ไม่ได้ทำไรแบบนี้มามั่งวะ อิอิ วัยฝันวันเยาว์นี่เป็นหนังสือที่เราอ่านจบภายใน 3 อาทิตย์เลยแหละ และนี่คือข้อความที่เราไป search เจอเข้ามาจากเว็บๆหนึ่งที่เกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้ "น้าจูนว่าสิ่งที่ยากที่สุดในการเขียนเรื่องนี้(วัยฝันวันเยาว์)คือการค่อยๆให้ "ทิม" เติบโตทีละน้อย ทีละน้อย จากเด็กผู้ชาย ค่อยๆเติบโตไปเป็นชายหนุ่มรุ่นกระทงที่ริมีความรัก "ผม"ในเรื่องเล่าเรื่องราวกำลังคุยอยู่กับใครบางคน บางคนที่รักและผูกพัน อ่านและแอบจินตนาการไปว่า ผู้เขียนกำลังเล่าเรื่องของตัวเองอยู่ " http://junnie.exteen.com/20070506/entry-1 เพื่อนๆคนไหนมีหนังสือที่ประทับในดวงใจ ก็มาบอกเล่ากันบ้างได้นะ ^.^
วันนี้เป็นวันที่มีความสุขวันหนึ่ง ^.^ วันนี้ได้ไปงานมุทิติจิตที่โรงเรียนมาคร้าบบบ อิอิ ตอนแรกเกือบจะไม่ได้ไปและ เพราะหาเพื่อนไปด้วยไม่ได้ แต่เนื่องจากในงานมุทิตาจิต มีอ.ประจำชั้นม.4ของข้าพเจ้าเกษียณอยู่ด้วย ก็เลย อยากไปหวะ ยังไงก็แวะไปดูก็ยังดี และในที่สุดก็ได้ไปมา ไปถึงก็โชคดีเจอเพื่อนพอดีอีก 2 คน แต่ต้องรอมันทำงานไรนิดหน่อย ระหว่างรอก็ไปขอเด็กเล่นบาส (อีกและ) ฮ่าๆๆ เล่นสนุกดีๆ แย่งเด็กเล่น 55+ พอมันเสร็จกันก็ขึ้นไปหาอ. ได้หาอ.หลายคนอยู่เหมือนกัน และที่เหมือนจะมีความสุขมากที่สุดก็คงเป็นอ.ประจำชั้นของเราตอนม.4 พอไปถึงตัวอ.ปุ๊ป อ.ก็ยิ้มแฉ่งเลย แถมยังมาลูบหน้า (ลูบหนวดลูบเคราเรา อิอิ) ดูอ.ดีใจมากๆเลย วันนี้อ.แต่งตัวสวยจนจำแทบไม่ได้แหนะ มองหาอยู่ตั้งนานก็ไม่เห็น จนต้องถามอ.ท่านอื่น จึงจะหาอ.เจอ ^.^ แถมตอนท้ายอ.ยังมีเรียกให้ถ่ายรูปกันอีกด้วย อารมณ์ประมาณว่าไม่ได้เจอกันตั้งนาน แต่จริงๆก็นานอยู่เหมือนกันทีเดียว :)
ป.ล.ไปงานนี้ใช่ว่าจะเจออ.ที่สวนฯอย่างเดียว ยังเจออ.ที่ศิริราชด้วย :-)
19 agosto ไปประชุมผู้ปกครองมา ^^ เมื่อวันเสาร์ได้มีโอกาสไปเป็นผู้ปกครองของน้องสาวตัวเองมา เนื่องจากหม่อมแม่สุดที่รักต้องเข้าเฝือกที่แขนจากกระดูกที่แขนร้าว ลูกสุดที่รักคนนี้ก็เลยต้องไปทำหน้าที่แทน ซึ่งน้องเราตอนนี้เรียนชั้นม.2 อยู่ที่สาธิต มศว ปทุมวัน รู้สึกเราจะเด็กที่สุดเลยในที่ประชุม อิอิ ในใบกำหนดการของการประชุมผู้ปกครองเขียนไว้ว่า 7.30 น.- 8.30 น. จะมีการโชว์โครงงานวิทยาศาสตร์ของนักเรียน แล้วหลังจากนั้นจึงมีการเริ่มประชุมโดยผู้อำนวยการ ในฐานะผู้ปกครองที่ดีก็เลยไปถึงโรงเรียนประมาณ 8.20 น. ได้ พอไปถึงเค้าก็มีให้ลงคะแนนเสียงเลือกผู้บริหารสมาคมอะไรประมาณนั้น เนื่องจากข้าพเจ้าไม่มีบัตรสมาคม บวกกับความขี้เกียจก็เลยไม่ได้ลงเลือกใคร ฮ่าๆ เลยได้เดินไปเดินมาแถวโรงเรียน ระหว่างนั้นก็เห็นมีเด็กๆเล่นบาส เกิดความรู้สึกอยากเล่นบ้าง และแล้วโชคก็เป็นใจ มีเด็กคนนึงวางลูกบาสไว้ที่ใต้แป้น ข้าพเจ้าจึงได้โอกาสหยิบลูกบาสแล้วชู้ดเล่นไปประมาณ 10 ลูกได้ฮ่าๆ เล่นเสร็จก็วางลูกบาสไว้ที่เดิม หน้าที่ของพลเมืองที่ดี ^^
หลังจากนั้นก็เดินเข้าไปนั่งในที่ประชุม ช่วงแรกรู้สึกจะเป็นผู้ช่วย ผ.อ. หรือ รอง ผ.อ. พูดในที่ประชุม พูดไปเรื่อยๆ ก็มีพูดถึงเรื่องนักเรียนในปีที่ผ่านมา ว่าเด็กม.3 เรียนต่อ ม.4 ที่โรงเรียนนั้นเพิ่มขึ้น มีการบอกสถิตินักเรียนม.3ไปต่อเตรียมอุดมจำนวน 111 คน มหิดลวิทยานุสรณ์ 9 คน ช่วงแรกๆก็พูดประมาณว่าอยากให้นักเรียนเรียนต่อกันทุกคน ซักพักก็พูดว่าจากจำนวนนักเรียนที่เรียนต่อม.ปลายมากขึ้นทำให้อาจมีปัญาหาเรื่องที่เรียน ไอ้เราก็ฟังแล้วงง ตกลงเอาไงวะ สนับสนุนให้ไป หรือ ให้เรียนต่อที่เดิม ^^ มีการพูดถึงสถิติการเรียนต่อมหาลัยของเด็กม.6ด้วยแหละ แต่อันนั้นไม่ค่อยได้ตั้งใจฟังเท่าไหร่ หลังจากนั้นก็มีการแนะนำถึงเด็กที่ได้เหรียญทองชีวะโอลิมปิกของโรงเรียน ตอนแรกเราก็นึกว่าเด็กเหรียญทองคนนี้คงเรียนโครงการธรรมดา แต่กลับกลายเป็นว่าเด็กคนนี้เรียนภาค EP (English programme) แอบอึ้งเล็กน้อย เป็นเด็กผู้หญิงหละ หน้าตาหมวยๆ เสียงพูดไพเราะดี ฮ่าๆ ฟังแล้วเคลิ้ม เอ้ยไม่ใช่ พูดแล้วน่าฟังดีอะ เธอก็เล่าเรื่องไปเรื่อยๆเลยหละ พูดถึงคนที่เข้าแข่งขันร่วมด้วยกัน ว่ามีเด็กสวนกุหลาบ 2 คน (พอถึงตอนนี้ก็แอบภูมิใจ 55+ ไม่รู้โอกาสหน้ามันจะมีอีกรึเปล่า) และก็มีเด็กเตรียมอุดมคนนึง แต่ 3 คนนี้ตอนนี้เค้าเรียนแพทย์ฯจุฬากันทั้งหมด มีหนูคนเดียวที่ยังอยู่ม.6 เล่าถึงตราสัญลักษณ์ของครั้งนี้ เนื่องจากการแข่งขันครั้งนี้แข่งที่มุมไบ ประเทศอินเดีย สัญลักษณ์ของครั้งนี้เลยมีรอยเท้าของเสือเบงกอลอยู่ด้วย และก็ยังมีพืชที่เป็นสัญลักษณ์ของความยากลำบาก ไรประมาณนั้น จำมาได้เท่านี้อ่า - -" จากนั้นก็เล่าว่า ในครั้งนี้อร(ถ้าจำชื่อไม่ผิดนะ) ได้ให้เข็มโรงเรียนกับพี่ๆอีก 2 คนด้วย และคนที่ติดเข็มทั้ง 3 คน ก็ได้เหรียญทองทั้งหมด ^^ อรก็เลยถือว่าเข็มประจำโรงเรียนเราเป็นเข็มนำโชค และพวกพี่ๆทั้ง 3 คน เค้าก็แอบชื่นชมกันมาว่า ทำไมโรงเรียนเราถึงมีเพื่อนๆ และ อาจารย์ไปส่งเยอะจัง ดูแล้วอบอุ่นดีจัง ผู้ปกคองอย่างเรานั่งฟังอยู่ ก็รู้สึกอย่างงั้นจริงๆ เพราะตอนนั่งฟังก็มีการฉายภาพประกอบไปด้วยหละ ดูแล้วก็รู้สึกอบอุ่นไปด้วย รู้สึกโรงเรียนนี้ก็ดูอบอุ่นเหมือนกันนะเนี่ย ^.^ พอน้องอรพูดเสร็จก็เป็นถึงระเบียบวาระประชุมต่อไป เป็นอะไรไม่รู้จำไม่ได้ เพราะว่านั่งได้ซักพักได้ลุกออกไป อิอิ
ลุกออกไปก็ไม่ได้ไปไหนไกล ไปเดินเล่นอยู่ในเตรียม เดินไปซักพักก็เห็นว่าตรงสนามบาสที่มันอยู่ระหว่างโรงยิมกับตึก ที่เมื่อก่อนมันจะมีที่กั้นแล้วเค้าบอกว่าใครเดินข้ามที่กั้นนั้นจะเอนท์ไม่ติดอะ (เราเคยเดินข้ามด้วยแหละ เนื่องจากเพื่อนไม่ยอมเตือนก่อน) ตอนนี้มันได้สร้างที่กั้นแดดข้างบนด้วยอะ โฮะๆดีจัง และแล้วสายตาก็ได้ไปสะดุดกับลูกบาสที่อยู่บนพื้น รู้สึกมี 3 ลูกได้เท่าที่เห็น แต่มีเพียงลูกเดียวอะที่พอเล่นได้ เสร็จเรา 555+ เลยได้เล่นบาสไปครึ่งชั่วโมงเลยเห็นจะได้ เนื่องจากแป้นมันว่างอ่านะ เล่นจนเห็นว่าเหงื่อออกมากพอละ เดี๋ยวออกมากเกินเข้าไปรับผลสอบให้น้องมัน เดี๋ยวจะเหม็นเอา หลังจากนั้นก็เลยเดินกลับไปที่ประชุม เห็นเลิกประชุมแล้วหนิหว่า แสดงว่าต่อไปก็ต้องเข้าไปในห้องเรียน ไปรับผลสอบจากครูประจำชั้น เข้าไปห้องเรียน ก็ไปฟังอ.ประจำชั้นพูดถึงเรื่องต่างๆ เรื่องเด็กสมัยนี้ผู้หญิงเริ่มพูดหยาบๆมากกว่าผู้ชาย เด็กสมัยนี้ส่วนใหญ่ชอบพูดก่อนคิด ส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องทำนองนี้แหละ ฟังเสร็จก็ออกจากห้องพร้อมกับผลสอบของน้องสาวแสนสวย เอาผลสอบไปให้มันดู พร้อมกับอันเป็นการสิ้นสุดการปฏิบัติหน้าที่ในการเป็นผู้ปกครอง ณ คราวนี้ (",)
ป.ล.พิมพ์ไปพิมพ์มาเยอะจริง ^.^ 03 agosto Chaos ความสับสนอลหม่าน วันนี้พอดีได้ไปดู Bat man มา เรื่อง The Darknight ก็เป็นหนังที่นานดีนะ คุ้มๆกับเงินๆ ฮ่าๆ แต่รู้สึกดูแล้วเครียดนิดๆอย่างบอกไม่ถูก แต่มีสิ่งหนึ่งที่ดูแล้วทำให้คิดถึงหนังเรื่องเมื่อวานที่ได้ดูในstar movies ก็คือ ในเรื่องThe Darknight จะมีการพูดถึงเรื่อง ความโกลาหล ความสับสนอลหม่านอยู่นิดๆ ซึ่งก็คือ Chaos ซึ่งถ้าไม่ผิดน่าจะเป็น Joker พูด ส่วนหนังในstar moviesเมื่อวานที่เราดู นี่ชื่อเรื่องว่า Chaos เลย ซึ่งchaos นี่ก็เป็นทฤษฎีอย่างหนึ่ง เป็นทฤษฎีที่เรียกว่า Chaos theory หรือ ทฤษฎีไร้ระเบียบ ตามที่เราเข้าใจมันก็หมายถึง การที่เหตุการณ์ต่างๆนั้นเกิดเป็นแบบสุ่ม และในที่สุดมันก็จะมีลักษณะการเป็นแบบแผนของมันเอง (ไม่รู้ว่าเข้าใจถูกเปล่านะ) คิดไปคิดมาก็เลยนึกขึ้นมาได้ว่า ในงานหนังสือปีนึง เราได้ซื้อหนังสือเรื่อง ทฤษฎีไร้ระเบียบ(Chaos Theory) กับทางแพร่งของสังคมสยาม มา แต่อ่านไปได้นิดเดียวเองแหละ ตามนิสัยประจำตัวที่มักจะอ่านหนังสือไม่ค่อยจะจบเล่ม ขอยกตัวอย่างคำพูดในหนังสือมาซักตอน
"ความไร้ระเบียบในความหมายทางวิทยาศาสตร์ คือ สภาพและกระบวนการของระบบที่ไร้เสถียรภาพ(unstable) อันมีความอ่อนไหวสูงยิ่งและเปราะบาง เมื่อมีการกระทบเพียงเล็กน้อยในสาเหตุเบื้องต้น(initial condition) แต่เมื่อเกิดบ่อยๆซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหตุเล็กๆเพียงเบื้องต้น ทำให้เกิดพัฒนาของระบบที่ดำเนินไปอย่างไม่เป็นเส้นตรง เป็นเส้นทางคดเคี้ยว กวัดแกว่ง บางครั้งถึงกับก้าวกระโดดฉับพลัน ผลลัพทธ์ที่เกิดขึ้นจึงทำนายให้ถูกต้องแม่นยำได้ยาก
ทั้งหมดนี้ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งตรงกันข้ามกับแนวคิดหลักที่เชื่อถือกันมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ว่า สรรพสิ่งทั้งหลายอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ที่สามารถคำนวณได้อย่างถูกต้องไม่ผิดพลาด ขอให้รู้สมมุติฐานอันเป็นเงื่อนไขเบื้องต้นได้ชัดเจนจริงๆ จะสามารถทำนายผลลัพธ์ออกมาได้อย่างแม่นยำ"
อ่านแล้วรู้สึกยังไงม่าง เรามีความรู้สึกว่ามันก็เหมือนกับคำพูดๆ คำนึงที่ว่า "มันแน่นอนว่ามันไม่แน่นอน" รู้สึกอย่างงั้นจริงๆ รู้สึกว่ามันไม่ค่อยมีประโยชน์ไรซักเท่าไหร่ แต่จะว่าไปเรื่องที่เกิดขึ้นแบบสุ่มๆ นี่ก็เป็นลักษณะนึงของทฤษฎีควอนตัม ซึ่งเป็นทฤษฎีที่นำมาพาโลกให้พัฒนามากว่า 50 ปีนี้ และเพื่อนๆก็คงเคยได้ยินคำว่า Butterfly effect ซึ่งมันก็อารมณ์ประมาณว่า การกระพือปีกของแค่เผีเสื้อก็สามารถทำให้เกิดผลตามมาอย่างใหญ่หลวงได้ อาจจะทำให้เกิดแผ่นดินไหว หรือไรก็ได้อะ ซึ่งก็คือ สิ่งเล็กน้อยสามารถทำให้เกิดสิ่งใหญ่ๆได้อะ
และมันก็เลยมีความคิดนึงอยู่ในหัวเราว่า ตกลงหลังจากที่เราได้รู้สิ่งพวกนี้ไปแล้วอะ มันมีประโยชน์ยังไงอะ เหอๆ
ป.ล.รู้สึกว่าวันนี้จะออกแนวเพ้อเจอหนะ 55+
ป.ล.2 เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาเราไปทำบัตรประจำตัวประชาชนมาเป็นครั้งที่ 4 แล้วแหละ อ้ะๆๆ อย่าพึ่งคิดว่าเราอายุขนาดนั้นนะ เรื่องของเรื่องก็คือมันหายอะ ^^ |
Thanks for visiting!
Panumasescribió:
HALOOOOOOOOOOOOO
มาทักทายจ้า... บ๊อบบี้
30 Oct
bright kungescribió:
ตูนพูดถูกเรยยย
ฮ่าๆๆ
คิดถึง(คนข้างล่าง อิอิ ขอใช้พื้นที่นิดนึง 55)
25 May
littletoon NTescribió:
เพลงคิขุได้อีกนะพี่บ๊อบ 5555
ตอนเด็กน่ารักจัง มีแววหล่อ
แต่โตมาทำไม...ทำไม...อะไรล่ะเนี่ย
แฮ่~
1 Mar
Chandras08
escribió:
ทำไม ไม่ไปup blog ที่ my.opera ล่ะคะ...ที่นั่น อ่านง่าย เล่นสะดวก เหมาะสำหรับคนแก่ๆอย่างพวกพี่ ---
http://my.opera.chandra08/blog
21 Ene
Ampare Nitcha Wongtimescribió:
ไหนๆเข้ามาแล้วก้อเซ็นเกสบุ๊กซักหน่อยย
happY New YeaR
28 Dic
|
|||||||
|
|
